Midden en West-Leeuwenstein

De boerderij Oost-Leeuwenstein is al eerder ter sprake gekomen, maar even verderop zijn ook Midden-Leeuwenstein en West-Leeuwenstein te vinden. Op de Dorpstraat in Heinenoord met de nummers 63 en 79 staan deze andere twee rijksmonumenten.

Heinenoord Dorpsstraat 63 Midden-Leeuwenstein

Boerderij Midden Leeuwenstein is een hoeve daterend uit 1750. De hoeve bestaat uit een woongedeelte met ingezwenkte gevel onder rechte lijst en met zijvoluten en daarachter grote rietgedekte schuur met inrijpoort. Achter de hoeve is een grote schuur aangebouwd met rieten kap. Rechts van de hoeve staat een oude schuur of koetshuis.

In 1854 werd de hoeve in opdracht van de eigenaar Jan Leeuwenburgh van ‘West-Leeuwenstein’ herbouwd, zoals deze er nu uitziet. In 1851 werd voor de hoeve een laat achttiende eeuwse poort geplaatst, voorzien van twee familiewapens, die aangekocht waren van een nu gesloopte buitenplaats.

Vermoedelijk werd omstreeks deze tijd de naam Midden-Leeuwenstein aan deze boerderij gegeven. De in het oosten gelegen hofstede van Jan’s broeder werd daarom Oost-Leeuwenstein genoemd. Jan Leeuwenburgh noemde zijn eigen boerderij West-Leeuwenstein.

Heinenoord Dorpstraat 79 West-Leeuwenstein

De gepleisterde boerderij West Leeuwenstein (Dorpsstraat 79) heeft een zijlangsdeelschuur met het jaartal ‘1762’ en een woonhuis met puntgevel en fronton uit 1865.

Op West-Leeuwenstein woonde rond 1900 de familie Leeuwenburgh, die toen uit negen ongetrouwde broers en zusters bestond. Het was een heel belangrijke familie in die tijd: ze waren miljonairs. Dries was lang kerkvoogd van de hervormde kerk. Die voer daar wel bij, want tekorten kende men toen niet! Ook verder werd er vee weggegeven, maar de weldadigheid ging in die tijd niet altijd op een prettige manier! De invloed van deze familie reikte ver. Ze zaten in alle   mogelijke besturen en oefenden een grote macht uit. Als er bijvoorbeeld bij hen een arbeider ontslagen werd, durfde niemand in Heinenoord die man in dienst te nemen. Het waren verwoede jagers en vissers. Ze hielden van vroeg naar bed en vroeg op. Om acht uur ’s avonds, ook ’s zomers, ging alles potdicht, maar om vier uur was iedereen al weer op. Over de weldadigheid nog het volgende: Een keer per jaar kregen de armen op het gemeentehuis bonnen, waarop ze het een en ander konden halen. Een paar rijke boeren regelden dat. Er werd een huis-aan.huis-collecte gehouden en de kerk paste bij met de opbrengst van een stuk land. Men kreeg dan: 1 brood, 1 sprei (moltondeken), 100 turven en 1 kilo rijst. In de herfst kon men bovendien aardappels halen bij Pleuntje Vogelaar op de Blaak.

(bron: kent u ze nog… de Heinenoorders/A.C. van Vuure)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s