Gezonken veerpont

Juni ‘82 belde Huib, van het veer Nieuwendijk – Tiengemeeten. Z’n pont was gezonken in het haventje van het eiland. Kunnen wij die er even zeer kwiek uithalen? Want de boeren waren daar al aardappels aan het rooien en die moeten allemaal naar de vaste wal. Naar de chips- en frietboer.

We rukten uit met ‘groot materieel’. Theo met de Orca, ik met Furie-2 en met de bok ‘Manus’. We kwamen het haventje in en stelden ons op voor de pont onder water. Op de pont stond nog een Unimog tractor, ook nattig. Naast de pont lag een aanhangwagen geladen met aardappels op zijn kant op de havenbodem. Die wagen was de oorzaak dat de pont was gezonken. Hij was flink zwaar en was een beetje enthousiast aan boord komen rijden. Hij schoot wat te ver door naar het andere eind van de pont. Dat eind ging toen onderwater. Toen werd het dek te steil en hij kon niet meer terugkrabbelen. Op het laatste moment ging de pont scheef op een kant en kukelde de wagen met aarpels eraf. Maar de pont had er toen ook wel genoeg van en zonk gewoon verder…

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Wij eerst de Unimog, met een lierdraad van de bok door een voetblok, vastgemaakt op een meerpaal en een boom, een eindje de wal op getrokken. Redding nummer 1.
Toen met Manus de pont achterop vastgepakt, na eerst het andere eind goed op de wal vastgezet te hebben, en een eindje bijgelicht, tot allerlei gaatjes en luiken weer boven water kwamen. Slangen er in en pompen op die pont! Die dreef weer rap. Redding nummer 2.
De bok toen een paar meter naar bakboord verhaald, tot boven de aanhangwagen. Theo z’n duikspullen aan en eens beneden gaan kijken. Die komt boven en zegt: ‘Hij is nog mooi helemaal geladen. Het dekkleed zit nog vast zover ik zien kan en de aarpels zitten er nog in.’ Aardappels zijn niet zo zwaar onder water.
Theo maakt voor en achter een draad vast onder de laadbak op het diepe gedeelte en met de bok zetten we de aanhanger eerst terug op zijn wielen. Een mooie deklast, met het kleed nog strak erover, kwam al een beetje boven. Het is maar een ondiep haventje. Op 4 hoeken draden onder het chassis door en de wagen met piepers heel langzaam op gehesen. Ze moesten even rustig uitlekken. De hele vracht, voorzichtig, weer op de pont gezet. Redding nummer 3 en 4: Een stuks aanhangwagen plus 12 ton beste kleiaardappelen. Het werd net weer licht, ’s morgens.

Korte tijd later kreeg Huib een grotere pont. De vrachtwagens werden toch wel een beetje te groot voor de oude.

(Bron: kustvaartforum via Hoeksche Waard in vroeger tijden met dank aan Geert)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s