Paardenmarkt, de mooiste dag van het jaar

Het dorp heet Numansdorp, het ligt nog geen dertig kilometer onder Rotterdam aan de oevers van het Hollands Diep, en de mensen die er wonen heten Ooi, of Rook, of Imand, of Teus, of Gerrit de Poes….

Om dat te onderstrepen, sommen ze gemakkelijk een hoop dingen op die Numansdorp op de wereldkaart hebben gezet. Het dorp heeft de Nederlands Kampioen Caviafokken voortgebracht, alsmede de Nederlands Kampioen Accordeon. Er is ooit een loslopende krokodil gezien. Er zijn ook twee mensen vermoord (afrekeningen in het milieu). En er is in Numansdorp elk jaar, op de tweede woensdag van juni, een Paardenmarkt. Asjeblief. Toch dingen die andere boeren, tot in de verre omtrek, de Numansdorpers mooi niet na kunnen zeggen.

Woensdag was het de tweede woensdag van juni in Numansdorp. De mooiste dag van het jaar. Liefst elf ‘peerden’ waren er aangevoerd, en omdat die ook dit jaar weer vlot van de hand gingen, kon er de rest van de dag serieus worden gezopen in Het Tonnetje en bij Bas de Man. Traditiegetrouw keren alle Numansdorpers, ook zij die al lang Klaaswalers zijn of zelfs Noordgroningers, voor de Paardenmarkt terug naar die twee stamcafés. Er zijn daar dan volop Schlagers te beluisteren. Er zijn volop ruzies en sluimerende conflicten om uit te vechten. En er is ook geen betere gelegenheid om oude vriendschapsbanden weer eens strak aan te halen. ‘Weet je, ik ken jou nog van toen je nog maar net haarties op je poessie had’, zo begroette woensdag De Beuk een uit het zicht geraakte, vroegere klasgenote.

De Beuk is een van die Numansdorpers die de mooiste dag van het jaar elk jaar weer tot de mooiste maken, al was het maar omdat hij een Verhaal heeft dat niet genoeg kan worden verteld. De Beuk heet De Beuk sinds hij als door een wonder een verschrikkelijk auto-ongeluk overleefde, en daarop zo trots was dat hij op het schoolplein met zijn kop tegen de muur ging bonken om nog eens te kunnen laten zien hoe hard die wel was. De Beuk heet ook De Beuk omdat hij bij een tweede auto-ongeluk wel een echte beuk voor zijn kop kreeg en een maand in coma lag. Je kan het nog wel zien aan die kop, maar van binnen is alles weer dik oké. De Beuk heeft een cursus gevolgd en dankt daaraan een baan als grasmaaier.

Zo waren er op de mooiste dag van het jaar meer kleurrijke Numansdorpers in Bas de Man bijeen. Er was de kale boerenknecht die zich aan de jonge dierenliefhebstertjes heeft bezondigd. Er was de trucker die ooit meisjes verkrachtte omdat het toch maar allemaal ‘sexbommen’ waren. Er was de man die elke avond twaalf frikandellen in het vet gooide, totdat het niet meer mocht van de dokter. En er was de vrouw die haar neus in elf jaar net zo vaak liet verkleinen tot ie uiteindelijk klein en rank genoeg was voor de door haar aanbeden, maar met een ander gehuwde kelner.

De zwarte schapen van het dorp waren er ook, in café Bas de Man, dat eigenlijk café Rustwat heet maar dat geen Numansdorper zo noemt. Die van Akkersdijk waren er, natuurlijk. Al de vijftien outcasts van de familie De Wit. En ook de Van Stiprooys, de kampbewoners die in Numansdorp ‘fanten’ worden genoemd en daar huis aan huis gaan met lederen schoenen, waren voor de mooiste dag van het jaar de Bommelskousedijk afgedaald. Een buitenstaander zag het niet hoor, dat ze er eigenlijk niet bij hoorden. Ze konden net als iedereen met de meisjes tongen, of een bakkie hijsen, of de polonaise lopen, zonder dat er meteen hardop wat van gezegd werd. Er waren er zelfs die gewoon met een Numansdorpse waren getrouwd.

Enfin, dat hele verhaal hierboven was maar om te zeggen dat het weer mooi was man, de Paardenmarkt dit jaar, en dat iedereen er was, en dat het goud geld had gekost, en dat ze nog nooit zo kachel waren geweest. Wie nog wel een beetje uit z’n doppen had kunnen kijken, had gezien wie ’s nachts alle marktkramen had omgelazerd, en wie het met wie had gedaan in het gras aan de Fordka, het vrijerslaantje. En wie het meisje was dat in Bas de Man zo hartstochtelijk bezig was met tongzoenen, dat ze daar na het overgeven ogenblikkelijk weer mee door ging.

Als gezegd: mooi man. Er waren er al, woensdagnacht in Numansdorp, die meteen weer gingen sparen voor de mooiste dag van het volgend jaar. Die donderdagochtend al weer last hadden van ‘nostalgie’, en die nog even helemaal niet konden denken aan de aardappels die moesten worden gesproeid. Was er nog ergens Nadrinken? Was er in een dronken bui een peerd gekocht dat ergens moest worden opgehaald? Had die sexbom echt gezegd dat ze het lekker vond, en zou het weer goed komen tussen Ooi en Gerrit de Poes? Goeie god, wat een feest was het geweest, de mooiste dag van het jaar, met honderd verhalen om straks in Bas de Man nog eens na te vertellen, want in welk ander dorp konden ze nou zeggen dat ze woensdag zomaar een loslopende krokodil hadden gezien? Nou? Hee? O!

Wim de Jong

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s